حفظ ایمنی و خشکی هیترهای مادون قرمز در حمام باید صادقانه بگوییم که استفاده از هیتر در حمام، مانند بازی خطرناکی با برق است. در حمام، بخار، آب و رطوبت در همه جا وجود دارد. اگر آب وارد سیمها شود، ممکن است خاموشی یا اشکالات الکتریکی پیش بیاید. این وضعیت قطعاً مناسبی برای استحمام آرامشبخش نیست. برای دستیابی به رده IP66 – که در واقع به معنای «این دستگاه میتواند در برابر آب مقاومت کند» است – مهمترین چیز، سلامت درزهای بین بدنه لامپ و ترمینالهای الکتریکی است. چرا رطوبت دشمن ماست؟ فکر کنید چرا آینههای حمام مرطوب میشوند؛ همان اتفاق در هیترها نیز میافتد اگر مراقب نباشیم. اگر از ترمینالهای ساده استفاده کنیم، رطوبت روی تماسهای الکتریکی تجمع میکند. در نتیجه، ارتباط بین سیمهای الکتریکی و بدنه لامپ برقرار میشود. برای جلوگیری از این اتفاق، از درزهای ضدآب و کابلهای ضدآب استفاده میکنیم. مسئله فقط مربوط به داشتن بدنه محکم نیست؛ بلکه مهم این است که فشار داخلی کنترل شود و نقاط ورود سیمها کاملاً بسته باشند. جزئیات مربوط به عایقبندی ما از مواد با مقاومت الکتریکی بالا برای عایقبندی استفاده میکنیم؛ زیرا میخواهیم کاملاً از تأثیرات الکتریکی جلوگیری کنیم. شیشه کوارتز برای عایقبندی عالی است، اما نقطه ضعف آن معمولاً جایی است که الکترود با سوکت در تماس است. به همین دلیل، از عایقهای سرامیکی و بدنههای ضدآب استفاده میکنیم. این کار باعث میشود جریان الکتریکی از فریم فلزی دور بماند. یک قاعده خوب این است که مقاومت عایقبندی حتی پس از گذشت دو روز در محیط مرطوب، بالاتر از ۱۰۰ مگااهم باشد. تعادلی که باید در نظر بگیرید مشکل اینجاست که وقتی چیزی را به اندازه کافی بسته میکنیم تا آب وارد نشود، گرما نیز در داخل محبوس میشود. بدنه IP66 اجازه ورود هوا به ترمینالهای پشتی را نمیدهد. اگر لامپ را با توان بالا برای ساعتها روشن نگه داریم، این گرما میتواند عایق سیمها را از بین ببرد. برای جلوگیری از این اتفاق، باید اندازه و ماده بدنه را به گونهای انتخاب کنیم که گرما بتواند از بین برود، بدون اینکه درزها آسیب ببینند. همچنین، استفاده از کابلهای سیلیکونی با دمای بالا میتواند از خرابی زودهنگام دستگاه جلوگیری کند.